De statistieken zeggen 87cm buikomtrek
Een overzicht
Op den helft
20 weken 1 dag - Zondag 4 november 2012
De statistieken zeggen 87cm buikomtrek
Een overzicht
De statistieken zeggen 87cm buikomtrek
Een overzicht
Het begint :-/
18 weken 3 dagen - Dinsdag 23 oktober 2012
Sinds deze week
voelt mijn buik helemaal niet goed aan.
Heeft ons weekendje
“Droompark De Zanding met Mo en Ruud” er iets mee te maken? We hebben het nochtans rustig aan
gedaan. We zijn maar 2 keer gaan
wandelen met de dames. En zelfs de
laatste wandeling was maar even rond de camping.
Ik heb nl. al het
"harde-buiken-gevoel" ... wat naar mijn mening veel te vroeg is. Ik
ga het dus rustig aan moeten doen. #in
zoverre dat mogelijk is met een energieke peuterpuber in de buurt#. En met het vroege-late ploegensysteem van
Wesley is het ook niet echt handig.
Vooral niet de week als Wesley met de late staat.
De gyne had me
ervoor gewaarschuwd maar ik had toch gehoopt dat ik er deze keer aan zou
ontsnappen.
Niet dus :-(.
Niet dus :-(.
Ik had toch op z'n minst gedacht dat het nog 2 à 3
maanden zou duren. (En ik moet nog alles doen !!!!!!)
Ik ben al bang voor
wat de gyne mij te vertellen heeft op 7 november.
Maar we blijven positief ... misschien dat het wel terug wat beter wordt.
Maar we blijven positief ... misschien dat het wel terug wat beter wordt.
Paniek ! ... Ben ik dan zo laat?
17 weken 2 dagen – 15 oktober 2012
Ik zal maar eens in actie schieten zeker.
Er zijn al veel (héééééél veel) zwangere dames -die
uitgerekend zijn voor maart- , die reeds hun babystuff hebben gekozen, besteld
en gekocht ?!?!? Geboortelijst,
doopsuiker, geboortekaartjes, kleertjes, ….
OMG !
Het is nog zover weg.
Nog 22 weken en 5 dagen om juist te zijn. Tijd genoeg.
Misschien. Hopelijk. … Shit!
#Wetende waarvoor de gyne mij heeft gewaarschuwd.#Ik zal maar eens in actie schieten zeker.
Waar moet ik beginnen?
Ik was de vorige keer duidelijk meer voorbereid en
georganiseerd.Amandelen eruit?
10 oktober 2012
En ons mie heeft weer eens een keelontsteking. In juli en augustus ook al van dat. Dat is 3 keer op 4 maanden. Duidelijk te vaak. :-/
Het zal erfelijk zijn (de amandelen van mama en papa zijn er
ook uit door de vele keelontstekingen)
De dokter insinueerde al om de amandelen eruit te halen. Ten vroegste wordt dit gedaan vanaf een
leeftijd van 4 jaar en dit heeft zo zijn redenen. #welke ik al vergeten
ben. Zwangerschapsdementie?#
In uitzonderlijke gevallen gebeurt het vroeger. We gaan het alleszins goed in de gaten moeten
houden.
Gelukkig kan Fanne ons al vertellen waar ze pijn heeft. Ze wees duidelijk naar haar keel. Dus het was geen ingewikkelde zoektocht voor
de dokter.
En man, wat is ze flink geweest ! Ben zo trots op haar.
Toen de dokter op haar borst en rug moest luisteren, deed ze
spontaan haar truitje omhoog. In de keel
kijken was ook geen enkel probleem … ze deed haar mond flink en ver open.
Dat verdiende een dikke duim EN een Piet Piraat ijsje !
Er friemelt iets
16 weken 4 dagen – 9 oktober 2012
De laatste dagen voel ik in de namiddag gefriemel in mijn
buik. T’is niet fel maar ik voel wel
iets. Moeilijk te zeggen of het
Friemeltje II is.
Gisteravond in bed voelde ik het weer. Ik ben op mijn rug gaan liggen met mijn hand
op mijn buik. Heel geconcentreerd en met
de focus op mijn buik. En ja hoor …
zachte schopjes tegen mijn hand.
Zelfs Wesley kon ze al voelen.
Het zou wel heel vroeg zijn, denk ik dan. Of niet?
Toen ik het voor het eerst voelde bij Fanne was ik 19 weken en 4 dagen
zwanger. En pas 3 weken later kon Wesley
de schopjes voelen.
Ik was vergeten hoe zalig het voelde. Dat is één van de zovele mooie en intense dingen aan zwanger
zijn.
3de echo, het is een ...
15 weken 4 dagen - 3 oktober 2012
Ohw dit is een spannende dag. Ik wil echt zo graag het geslacht weten. Dus fingers crossed dat we het hopelijk vandaag zullen zien.
Gelukkig hadden we deze ochtend vroeg om 9u15 al een afspraak.
Van de vorige keer had ik al potje meegekregen om m'n water in mee te brengen. En hoe verwonderlijk ook, dat was perfect in orde. Ik dacht nochtans dat er al een teken aan de wand was omdat ik al enkele keren enorme dorst heb gehad. Maar geen suiker te bespeuren. Dus we zijn goed bezig ! Een pluim in m'n eigen kont !
Bloeddruk was 10/6. Ook goed volgens de verpleegster.
Over enkele minuten zullen we het weten. Wesley denkt een meisje, ik blijf bij mijn 2de gedacht en denk een jongen. Eén van ons beiden heeft gelijk. Maar wie ?
Eerst de nodige controles: hoofdje opmeten, hersenen nakijken, de ruggegraat bekijken, hartslag beluisteren, volledige lengte meten -welke al ongeveer 16 cm! is- en dan het langverwachte moment om eens tussen de beentjes te kijken... en ja hoor zonder schaamte toont friemeltje II het geheimpje aan ons ... alleen aan ons :-)
Aan de nieuwsgierigen ... hieronder een foto van ons atletisch type'tje.
-voor de super-nieuwsgierigen: een beetje naar de linker zijkant van je scherm bewegen, dan zie je het misschien. Als je niets ziet, zou ik adviseren om eens aan de achterkant van je scherm te zien, je weet maar nooit. De technologie staat niet stil hè-
.jpg)
Ohw dit is een spannende dag. Ik wil echt zo graag het geslacht weten. Dus fingers crossed dat we het hopelijk vandaag zullen zien.
Gelukkig hadden we deze ochtend vroeg om 9u15 al een afspraak.
Van de vorige keer had ik al potje meegekregen om m'n water in mee te brengen. En hoe verwonderlijk ook, dat was perfect in orde. Ik dacht nochtans dat er al een teken aan de wand was omdat ik al enkele keren enorme dorst heb gehad. Maar geen suiker te bespeuren. Dus we zijn goed bezig ! Een pluim in m'n eigen kont !
Bloeddruk was 10/6. Ook goed volgens de verpleegster.
Over enkele minuten zullen we het weten. Wesley denkt een meisje, ik blijf bij mijn 2de gedacht en denk een jongen. Eén van ons beiden heeft gelijk. Maar wie ?
Eerst de nodige controles: hoofdje opmeten, hersenen nakijken, de ruggegraat bekijken, hartslag beluisteren, volledige lengte meten -welke al ongeveer 16 cm! is- en dan het langverwachte moment om eens tussen de beentjes te kijken... en ja hoor zonder schaamte toont friemeltje II het geheimpje aan ons ... alleen aan ons :-)
Aan de nieuwsgierigen ... hieronder een foto van ons atletisch type'tje.
-voor de super-nieuwsgierigen: een beetje naar de linker zijkant van je scherm bewegen, dan zie je het misschien. Als je niets ziet, zou ik adviseren om eens aan de achterkant van je scherm te zien, je weet maar nooit. De technologie staat niet stil hè-
.jpg)
Er groeit iets
15 weken 4 dagen - woensdag 3 oktober 2012
Vandaag eindelijk nog eens een buikfoto gemaakt.
Buik(je) begint fameus te groeien nu. Op dit ogenblik zitten we al op 85cm buikomtrek.
Vandaag eindelijk nog eens een buikfoto gemaakt.
Buik(je) begint fameus te groeien nu. Op dit ogenblik zitten we al op 85cm buikomtrek.
Een jongen of een meisje?
12 weken 2 dagen - maandag 10 september 2012
Heel in het begin was ik er vast van overtuigd dat het weer een meisje zou zijn. Misschien omdat ik het zo graag wil en omdat ik vermoed dat Wesley alleen maar meisjes kan maken :-).
En hier in de straat enkel maar gezinnen met kids van hetzelfde geslacht. Dus het kan niet anders dan dat het een meisje is.
Maar naarmate de zwangerschap vordert, merk ik dat er toch één en ander anders loopt. Ik heb ontzettend veel puistjes in mijn gezicht en mijn nek. Bij de zwangerschap van Fanne was dit al op 7 weken verdwenen.
Toen had ik ook zin in vis en zurigheid (vooral groene appels). Nu wil ik helemaal geen vis en begin ik al te kwijlen als ik nog maar denk dat ik zin heb in een koekje.
Bij de zwangerschap van Fanne was ik in het begin heel moe en dat valt precies mee nu. Of is het gewoon dat ik nu niet kan toegeven aan mijn moeheid met Fanne in de buurt?
Zou het misschien dan een jongen zijn? Of is dit niet geslachtsbepalend en is elke zwangerschap gewoon anders?
De borstjes ... dat is hetzelfde. Heel gevoelig en megagroot. Ik denk trouwens al 2 cupmaten erbij. Dat doet me eraan denken dat ik maar eens dringend voor grotere BH's moet gaan.
Van mijn dromen kan ik helemaal niks afleiden ... ik droom daar nu precies niet over.
Ach ja, ik kan zoveel denken en peinzen en gissen. We zullen het pas echt zeker weten als de gyne het ons vertelt. Dat het maar snel 3 oktober is. Want dit is TE spannend.
Heel in het begin was ik er vast van overtuigd dat het weer een meisje zou zijn. Misschien omdat ik het zo graag wil en omdat ik vermoed dat Wesley alleen maar meisjes kan maken :-).
En hier in de straat enkel maar gezinnen met kids van hetzelfde geslacht. Dus het kan niet anders dan dat het een meisje is.
Maar naarmate de zwangerschap vordert, merk ik dat er toch één en ander anders loopt. Ik heb ontzettend veel puistjes in mijn gezicht en mijn nek. Bij de zwangerschap van Fanne was dit al op 7 weken verdwenen.
Toen had ik ook zin in vis en zurigheid (vooral groene appels). Nu wil ik helemaal geen vis en begin ik al te kwijlen als ik nog maar denk dat ik zin heb in een koekje.
Bij de zwangerschap van Fanne was ik in het begin heel moe en dat valt precies mee nu. Of is het gewoon dat ik nu niet kan toegeven aan mijn moeheid met Fanne in de buurt?
Zou het misschien dan een jongen zijn? Of is dit niet geslachtsbepalend en is elke zwangerschap gewoon anders?
De borstjes ... dat is hetzelfde. Heel gevoelig en megagroot. Ik denk trouwens al 2 cupmaten erbij. Dat doet me eraan denken dat ik maar eens dringend voor grotere BH's moet gaan.
Van mijn dromen kan ik helemaal niks afleiden ... ik droom daar nu precies niet over.
Ach ja, ik kan zoveel denken en peinzen en gissen. We zullen het pas echt zeker weten als de gyne het ons vertelt. Dat het maar snel 3 oktober is. Want dit is TE spannend.
This is me ... Friemeltje II
11weken 5 dagen - donderdag 6 september 2012
Vandaag was onze 2de afspraak bij de gyne.
De nekplooi werd gemeten en er werd een triple test gedaan (bloedafname om afwijkingen op te sporen)
Alles was prima in orde.
Voor de triple test was het risico erg laag. Minder dan 1 kans op 10.000. Dus geen vlokkentest of waterpunctie nodig. Oef! Toch altijd een pak van je hart.
Vandaag werd me weer eens aangeraden om mijn diabetesdieet strikt te volgen. De gyne hamert er echt op. Dus ik ga proberen om me er zoveel mogelijk aan te houden. Al is het deze keer niet zo gemakkelijk. Ik heb zo'n zin in zoetigheid :-/
Het is een drijfveer wetende dat ik het in de eerste plaats voor dat kleine wondertje in mijn buik moet doen. En met die gedachte lukt het me beter om uit de koekenkast te blijven.
In november wordt ik verwacht voor de uitgebreide diabetestest ... bweikes !
Aangezien ik de vorige zwangerschap al snel een verweekte baarmoederhals had en harde buiken, zal er binnenkort ook gestart worden met preventieve medicatie, nl. "vagina-snoepjes". Ik ben eens benieuwd wat dat wel mag wezen.
De volgende keer zouden we het geslacht al kunnen zien. Oh, ik ben zo benieuwd.
En we hebben nog eens een foto van friemeltje II. Het meet iets van een 5cm van hoofd tot poepje.
Ongelooflijk hoe het op korte tijd al zo op een ienieminimensje lijkt. Vingers, tenen, ... alles is al aanwezig. Echt wonderbaarlijk !
.jpg)
Vandaag was onze 2de afspraak bij de gyne.
De nekplooi werd gemeten en er werd een triple test gedaan (bloedafname om afwijkingen op te sporen)
Alles was prima in orde.
Voor de triple test was het risico erg laag. Minder dan 1 kans op 10.000. Dus geen vlokkentest of waterpunctie nodig. Oef! Toch altijd een pak van je hart.
Vandaag werd me weer eens aangeraden om mijn diabetesdieet strikt te volgen. De gyne hamert er echt op. Dus ik ga proberen om me er zoveel mogelijk aan te houden. Al is het deze keer niet zo gemakkelijk. Ik heb zo'n zin in zoetigheid :-/
Het is een drijfveer wetende dat ik het in de eerste plaats voor dat kleine wondertje in mijn buik moet doen. En met die gedachte lukt het me beter om uit de koekenkast te blijven.
In november wordt ik verwacht voor de uitgebreide diabetestest ... bweikes !
Aangezien ik de vorige zwangerschap al snel een verweekte baarmoederhals had en harde buiken, zal er binnenkort ook gestart worden met preventieve medicatie, nl. "vagina-snoepjes". Ik ben eens benieuwd wat dat wel mag wezen.
De volgende keer zouden we het geslacht al kunnen zien. Oh, ik ben zo benieuwd.
En we hebben nog eens een foto van friemeltje II. Het meet iets van een 5cm van hoofd tot poepje.
Ongelooflijk hoe het op korte tijd al zo op een ienieminimensje lijkt. Vingers, tenen, ... alles is al aanwezig. Echt wonderbaarlijk !
.jpg)
De eerste buikfoto
7 weken 3 dagen - dinsdag 7 augustus 2012
Een beeld dat ik in de volgende 7,5 maanden niet meer zal zien, denk ik
Een beeld dat ik in de volgende 7,5 maanden niet meer zal zien, denk ik
"Speciaal berichtje" voor oma, opa, toetoe en kokke
7 weken 3 dagen - 7 augustus 2012
Met de eerste echo in de handen, vonden wij
het wel leuk om de grootouders te verrassen.
Met een witte orchidee en een kaartje “speciaal berichtje” eraan, zijn we in de namiddag bij de grootouders
langsgaan.
Met een gedichtje aan de binnenkant van het
kaartje brachten wij het grote nieuws:
“We
hebben er veel over gepraat en nog meer over gezwegen.
Met
een glunderende blik gaf Fanne ons haar zegen.
Wij
hebben een geheimpje sinds enkele weken.
Het
was moeilijk om ons niet te verspreken.
Fanne,
ons troela, ons Josfina, ons rebelletje,
Ze
kan nu gaan oefenen als voorbeeldmodelletje.
De
tijd met ons 3’tjes is bijna voorbij.
Samen
delen, samen spelen … het komt dichtbij.
Friemeltje
II komt eraan.
In
primeur de eerste foto hier achteraan.”
De eerste echo
7 weken 3 dagen - 7 augustus 2012
.jpg)
Vandaag ons eerste gyne bezoek. Veel is er nog niet te zien. Maar wat er te zien is, is wel in orde …
Een beweeglijk “wormpje” met een snel
kloppend hartje. Friemeltje II is 1,02 cm.
Echt ongelooflijk !
En natuurlijk ook nog even door die
administratieve molen. De vorige
zwangerschap, bevalling en curretages worden in detail samengevat. Aangezien ik de vorige keer een lichte vorm
van zwangerschapsdiabetes had, word ik er nu al op gewezen om op mijn suiker te
letten. Yes ma’am !
De eerste fotoshoot:
.jpg)
Dagboek Friemeltje II
7 weken 2 dagen - 6 augustus 2012
------------------------------------------------------
Deze keer zijn we geslaagd in ons opzet ... niemand die er iets van weet. Morgen voor de eerste keer naar de gyne en daarna de grootouders het grote nieuws brengen. De eer om het als eerste te weten is aan hun. En dan mag iedereen het weten. #het is zowieso een onmogelijke opgave om de grootouders te vragen om het geheim te houden#.
------------------------------------------------------
En in tussentijd heb ik een dagboekje bijgehouden van de afgelopen weken ...
Maag en darmen liggen in de knoop
6 weken 2 dagen –> 8 weken 0 dagen - 30 juli tot 11 augustus 2012
Geen eetlust … m’n maag doet pijn en
krampen in de darmen. Het lijkt wel of
ik buikgriep heb. Er borrelt vanalles in
mijn buik. Is het honger, zijn het krampen,
geen idee maar ik heb helemaal geen zin om te eten.
Hoewel ik ’s morgens altijd een
boterham met choco eet, is dat nu iets waar ik helemaal niet aan wil
denken. Ik eet bijna niets. Het enige wat ik met moeite binnenkrijg is
een boterham met smeerkaas. Enkel dat …
verdeeld over de ganse dag in kleine porties.
M’n buik is enorm opgezet en verdraag weer
geen enkele broek meer, op 1 na.
Dat dit maar snel over gaat.
------------------------------------------------------
Zwanger !
4 weken 3 dagen - Dinsdag 17 juli 2012
Het bloedonderzoek bevestigt wat we al
vermoedden bij 2 streepjes op de zwangerschapstest … zwanger!
De bevalling zou voor 23 maart 2013
zijn. Spannend !
------------------------------------------------------
Positieve test
4 weken 1 dag - Zondag 15 juli 2012
Boing !!!
Je weet dat het kan maar toch was het ook deze keer weer een shock. Met een bibberende hand en een trillende
stem toonde ik aan Wesley de positieve zwangerschapstest. Hij lag nog zalig te
soezen in bed met Fanne. T’is eens wat
anders om de dag spectaculair mee te starten hè.
Deze keer zouden we het nog geheim
houden. Toch nog eventjes.
Allée hup, het is zondag en afgesproken om
met surf en turf nog eens te gaan zwemmen.
ik kon het niet nalaten om het nieuws aan Sandy te vertellen. Ik moest het echt aan iemand kwijt. En het was leuk om mijn euforie met een
vertrouwensmeid te delen.
Onmiddellijk werd ik herinnerd aan de
dringende “to do’s”.
Dokter bellen voor een bloedanalyse. Ah ja … misschien dinsdag want morgen geen
tijd.
Afspraak maken met de gyne. Euh? Ah
ja natuurlijk.
….
Oh my …
------------------------------------------------------
Beslist !
Mei 2012
We gaan ervoor !
------------------------------------------------------
2 rebelletjes: een illusie of realiteit?
Maart / April 2012
Deze maanden waren een déjà-vu (link naar november 2009) voor mij. Gelukkig konden
we het nu samen bespreken. Bij alles
wat ik deed en telkens ik Fanne bezig zag, stelde ik me voor hoe het zou zijn
met zo’n 2de rebelletje erbij.
De ene moment zag ik het al meer zitten dan
het andere. Daar zat soms het
peuterpubergedrag van de dochter wel voor iets tussen.
------------------------------------------------------
Sauna'ke
4 februari 2012
Een sauna-avondje gepland voor ons
tweetjes. # Een uitgesteld kerstcadeautje aan onszelf.#
… zalig genieten, rust, geen stress,
zennnnnnnnnnnnnnnnnnnnn. NOT !
De intentie om m’n hoofd eens helemaal leeg
te maken, was buiten Wesley’s gedachtengang gerekend.
…
Lang, heel lang geleden, heb ik ooit eens
gezegd “geen ofwel 2 kids”. Maar zoiets
beslis je natuurlijk niet alleen. Geen
kids werd onze “samen-beslissing”.
Maar m’n ingebouwd moederklokje #waarvan ik eerst dacht dat ik het niet
had# veranderde onze levensvisie.
Fanne werd 8 juni 2010 geboren. Alles zit erop en eraan en ze is gezond
! Ze is nu een gemakkelijke peuter
waardoor we zelf ook nog een eigen leven hebben. Wat wil je nog meer? Niets !
We hebben alles om perfect gelukkig te zijn. Voor ons is het goed zo !
Maar toch steeds die wederkerende bedenking
… Nonkels, tantes, neefjes, nichtjes, broers, zussen. Ik ken slechts 1 iemand die deze niet heeft …
onze kleine troela !
Dat er geen nonkels, tantes, neefjes en
nichtjes zijn daar kunnen we helaas niks aan veranderen. Maar een broertje of een zusje voor Fanne ?
Ja, ik weet het. Vrienden zijn ook belangrijk. Dat weet ik -en ook Wesley- als enig kind maar al te goed. Wesley had me overtuigd: “Eén gezonde dochter is meer dan een
godsgeschenk.”
Dus heel veel spulletjes van Fanne verkocht
en de foto-studiokamer ingericht.
….
Tot die welbepaalde sauna-avond dat Wesley
sprak over onze kids.
Ik dacht eerst dat er water van de jacuzzi
in mijn oren zat. Maar nee, hij zei echt wel kids.
Schoenen … het zal altijd een ergernis zijn.
26 maart 2012
Het is niet omdat de dokter in Leuven zei “tot nooit meer!”, dat we nu zomaar elke schoen kunnen kiezen die we mooi vinden. Nee !
Ons mie heeft erg fijne voeten en heeft dus smalle schoenen nodig (#net zoals ik#). Breedtemaat 3,5 is perfect voor haar. Echter 99% van de schoenenwinkels heeft maar 1 standaard breedtemaat, die helaas veel te groot is voor Fanne.
We zullen dus vaste klant blijven bij Reyskens in Genk.
Pffff …..
Het is niet bij de deur, het is er zoals een klein bedrijf met wel meer dan 10 winkelbediendes en je bent er meer dan een halve dag aan verloren. En als je pech hebt, kom je met lege handen terug omdat er alles in een wip en een flip is uitverkocht !
Nu we al een paar dagen getrakteerd zijn (en waarschijnlijk nog meer van dat de volgende dagen) op prachtig zonnig lenteweer, kunnen de winterbotinnekes wel weer in de kast. Hoogtijd voor een lentefris en hip schoentje !
Zaterdagochtend om 10.15u aangekomen bij Reyskens. Eigenlijk al wat laat om de drukte voor te zijn maar er was file door werkzaamheden in Lummen. #da begint al goed … grmbl#
En dan dit erbij ………….. We hadden nummerke 94 en nummerke 66 was net aan de beurt !!!!!!!!!!!!!!! F*** seg !
Fanne was verkouden en had een irriterende hoest. Met het nummerke op zak, de drukte ontvlucht en naar de dichtstbijzijnde apotheker hoestsiroop gaan halen.
Toen we terugkwamen was het aan nummer 78. Tot het onze beurt was, is Fanne heel flink geweest. Ze heeft op mijn schoot gezeten en een heel doosje rozijnen opgegeten. Tegenwoordig gaat er niks boven (ro)zijn(en).
94 ?
Ikke: met m’n nummerke hoog in de lucht ! #eindelijk onze beurt#
Het is niet omdat de dokter in Leuven zei “tot nooit meer!”, dat we nu zomaar elke schoen kunnen kiezen die we mooi vinden. Nee !
Ons mie heeft erg fijne voeten en heeft dus smalle schoenen nodig (#net zoals ik#). Breedtemaat 3,5 is perfect voor haar. Echter 99% van de schoenenwinkels heeft maar 1 standaard breedtemaat, die helaas veel te groot is voor Fanne.
We zullen dus vaste klant blijven bij Reyskens in Genk.
Pffff …..
Het is niet bij de deur, het is er zoals een klein bedrijf met wel meer dan 10 winkelbediendes en je bent er meer dan een halve dag aan verloren. En als je pech hebt, kom je met lege handen terug omdat er alles in een wip en een flip is uitverkocht !
Nu we al een paar dagen getrakteerd zijn (en waarschijnlijk nog meer van dat de volgende dagen) op prachtig zonnig lenteweer, kunnen de winterbotinnekes wel weer in de kast. Hoogtijd voor een lentefris en hip schoentje !
Zaterdagochtend om 10.15u aangekomen bij Reyskens. Eigenlijk al wat laat om de drukte voor te zijn maar er was file door werkzaamheden in Lummen. #da begint al goed … grmbl#
En dan dit erbij ………….. We hadden nummerke 94 en nummerke 66 was net aan de beurt !!!!!!!!!!!!!!! F*** seg !
Fanne was verkouden en had een irriterende hoest. Met het nummerke op zak, de drukte ontvlucht en naar de dichtstbijzijnde apotheker hoestsiroop gaan halen.
Toen we terugkwamen was het aan nummer 78. Tot het onze beurt was, is Fanne heel flink geweest. Ze heeft op mijn schoot gezeten en een heel doosje rozijnen opgegeten. Tegenwoordig gaat er niks boven (ro)zijn(en).
94 ?
Ikke: met m’n nummerke hoog in de lucht ! #eindelijk onze beurt#
Het wachten werd beloond ... We hebben leuke schoentjes !
En op advies van Cindy, ook al maar sandaaltjes gereserveerd.
Om 13.30u kwamen we thuis met een doodvermoeide Fanne.
Daar zijn we ook weer voor efkes vanaf. Als we de gereserveerde schoentjes gaan ophalen, hoeven we gelukkig geen nummerke te nemen. Oef !
En op advies van Cindy, ook al maar sandaaltjes gereserveerd.
Om 13.30u kwamen we thuis met een doodvermoeide Fanne.
Daar zijn we ook weer voor efkes vanaf. Als we de gereserveerde schoentjes gaan ophalen, hoeven we gelukkig geen nummerke te nemen. Oef !
“Tot nooit meer” zei de dokter
10 maart 2012
Zoals afgesproken in september waren we vandaag weer paraat in UZ Pellenberg.
Om 15.00u hadden we een afspraak en -zoals gewoonlijk- mochten we weer stipt op tijd bij de dokter. Onze afspraak was met Dr. Van Campenhout maar we weten ondertussen al dat heel veel dokters daar gespecialiseerd zijn in voetafwijkingen.
Ik was al benieuwd en … ja ja de deur ging open … ne jonge gast … heel vriendelijk manneke.
Dokter: “En, hoe gaat het met de speciale schoentjes?”
Ikke: #aarzelend# ….. die hebben we niet gekocht #bloos#
Dokter: “Hoe? Ik lees toch in het dossier dat hiervoor een voorschrift werd uitgeschreven in september?”
Ikke: “Klopt maar het was toen enkel een vrijblijvend advies.
Gezien de complexiteit van *verdelers vinden * kiezen uit een catalogus * weinig keus * geen pasmodelletjes * lange levertijd * in oktober nog geen wintercatalogus * … hebben wij uiteindelijk beslist –en op advies van VIGO- om naar Schoenen Reyskens in Genk te gaan."
Fanne mocht haar schoenen en Bumba-kousen uit doen.
Dokter: “Stap eens naar mama. Stap eens terug naar papa. Dat gaat goed hè !”
Toen zette de dokter haar op de onderzoekstafel. #Gelukkig maakt ons mie er geen poespas rond en mocht de dokter aan haar voeten frullen en friemelen.#
Dokter: “Fanne’s voet is heel dynamisch en soepel ! Ik stel voor om Fanne aangepaste schoenen -zoals jullie nu reeds doen- te laten dragen tot ze 3 jaar is. In de zomer mag ze gerust eens op haar blote voeten lopen. Voor mij hoeven jullie niet meer terug te komen. Tot nooit meer.”
Ikke: “#een zucht van opluchting#”
Nu kan ik met een gerust geweten dat voorschrift, de grote stapel schoenen-brochures, de informatie-artikels, … in de vuilbak gooien.
Met veel plezier hebben we de deur in UZ Pellenberg achter ons dichtgegooid !
Zoals afgesproken in september waren we vandaag weer paraat in UZ Pellenberg.
Om 15.00u hadden we een afspraak en -zoals gewoonlijk- mochten we weer stipt op tijd bij de dokter. Onze afspraak was met Dr. Van Campenhout maar we weten ondertussen al dat heel veel dokters daar gespecialiseerd zijn in voetafwijkingen.
Ik was al benieuwd en … ja ja de deur ging open … ne jonge gast … heel vriendelijk manneke.
Dokter: “En, hoe gaat het met de speciale schoentjes?”
Ikke: #aarzelend# ….. die hebben we niet gekocht #bloos#
Dokter: “Hoe? Ik lees toch in het dossier dat hiervoor een voorschrift werd uitgeschreven in september?”
Ikke: “Klopt maar het was toen enkel een vrijblijvend advies.
Gezien de complexiteit van *verdelers vinden * kiezen uit een catalogus * weinig keus * geen pasmodelletjes * lange levertijd * in oktober nog geen wintercatalogus * … hebben wij uiteindelijk beslist –en op advies van VIGO- om naar Schoenen Reyskens in Genk te gaan."
Fanne mocht haar schoenen en Bumba-kousen uit doen.
Dokter: “Stap eens naar mama. Stap eens terug naar papa. Dat gaat goed hè !”
Toen zette de dokter haar op de onderzoekstafel. #Gelukkig maakt ons mie er geen poespas rond en mocht de dokter aan haar voeten frullen en friemelen.#
Dokter: “Fanne’s voet is heel dynamisch en soepel ! Ik stel voor om Fanne aangepaste schoenen -zoals jullie nu reeds doen- te laten dragen tot ze 3 jaar is. In de zomer mag ze gerust eens op haar blote voeten lopen. Voor mij hoeven jullie niet meer terug te komen. Tot nooit meer.”
Ikke: “#een zucht van opluchting#”
Nu kan ik met een gerust geweten dat voorschrift, de grote stapel schoenen-brochures, de informatie-artikels, … in de vuilbak gooien.
Met veel plezier hebben we de deur in UZ Pellenberg achter ons dichtgegooid !
Kan ik al helemaal zelf
4 maart 2012
Eer ze door had hoe je aan een rietje moet drinken ... het heeft wat tijd en gesmodder gekost. En toen ineens was ze ermee weg !
En zelf met een lepeltje eten ... mwah ... laat ons zeggen dat het elke dag beter en beter gaat. Moest ze zelf niet zo kritisch zijn op morsen en smodderen, zou het ietsje vlotter gaan.
Ohwee als er iets gemorst wordt, dat moet onmiddellijk "verdwijnen".
Eer ze door had hoe je aan een rietje moet drinken ... het heeft wat tijd en gesmodder gekost. En toen ineens was ze ermee weg !
En zelf met een lepeltje eten ... mwah ... laat ons zeggen dat het elke dag beter en beter gaat. Moest ze zelf niet zo kritisch zijn op morsen en smodderen, zou het ietsje vlotter gaan.
Ohwee als er iets gemorst wordt, dat moet onmiddellijk "verdwijnen".
Weegmoment
3 maart 2012
Mama: Kom Fanne we gaan je eens wegen
Fanne: Jaaaaaaaa !!!
Mama: En hoeveel weeg je? Mag mama eens kijken
Fanne: Neeeeeeeee !!!
Mama: Allée, doe je voet daar af !
Mama: 10,2 kg ... da's geene vette hè mie. En nu nog eens mooi lachen naar mama
Fanne: Neeee !!!!! #met een "ik wil eraf!"-blik#
Mama: Kom Fanne we gaan je eens wegen
Fanne: Jaaaaaaaa !!!
Mama: En hoeveel weeg je? Mag mama eens kijken
Fanne: Neeeeeeeee !!!
Mama: Allée, doe je voet daar af !
Mama: 10,2 kg ... da's geene vette hè mie. En nu nog eens mooi lachen naar mama
Fanne: Neeee !!!!! #met een "ik wil eraf!"-blik#
Superfan !
1 maart 2012
Fanne is fan van Studio100. Zowel Plop “pop”, Mega Mindy “mimi”, Bobo “bobo” als Piet Piraat “hoi hoi hoi” vindt ze geweldig.
K3 “die” kent ze ook. Maar verder dan herkenning is er weinig interesse #hoogstwaarschijnlijk komt dat nog#.
De clipjes van Bumba “ba” vindt ze leuk met periodes.
Op TV ziet Fanne graag Piet Piraat. Het begint al van het moment dat ze de living binnenkomt. Ze zegt dan “hoi hoi hoi” (komt van ‘Piet Piraat, Piet Piraat, schip a hoi hoi hoi’).
En gelukkig hebben we een digicorder waarop mama al van alles heeft opgenomen van Piet Piraat.
Het is al een echt ritueel … als Fanne pap drinkt, rent ze naar de TV en wil ze “hoi hoi hoi” zien.
Als ze de afstandsbediening te pakken krijgt, richt ze naar de TV, en ze duwt op eender welk knopje in de hoop dat Piet Piraat te voorschijn komt. Soms drukt ze echt de foute knopjes en moet papa terug alles resetten ;-x
Op de PC wil ze alles zien. Ze vraagt naar “hoi hoi hoi” maar eens de website van Studio100 opent, worden alle Studio100 figuren getoond en dan roept ze heel enthousiast de studio100 figuren bij naam. Ze wil dan tegelijkertijd hoi hoi hoi, mimi, pop en bobo zien.
Ze weet al duivels goed dat de computermuis dient om te switchen tussen de clipjes … als het haar zelf niet lukt, neemt ze onze hand en zegt ze wat ze wil zien …. Jaaaaaaa ?!?!?
Echt wel fan of al verslaafd?
Als we de PC aanzetten, staat ze al te drummen om op schoot te zitten en clipjes te kijken … Kortom, als ons mie in de buurt is, is PC’en zonder haar niet mogelijk #met gemompel van papa op de achtergrond#
Fanne heeft ook al een boek, knuffel en DVD van Bobo. En natuurlijk kan een drinkbeker van Piet Piraat niet ontbreken #Bedankt meneer de kassierster van de Colruyt!#
En mama en papa zingen natuurlijk al vele refreintjes vlotjes mee !
Hoewel papa het soms (meestal) niet wil, hij kan het gewoon niet tegenhouden. Het is zo aanstekelijk.
Papa verbetert mama zelfs als ze fout zingt.
Soms zit er een liedje in mijn hoofd … ik ga er mee slapen en sta er mee op.
Merde seg !
Fanne is fan van Studio100. Zowel Plop “pop”, Mega Mindy “mimi”, Bobo “bobo” als Piet Piraat “hoi hoi hoi” vindt ze geweldig.
K3 “die” kent ze ook. Maar verder dan herkenning is er weinig interesse #hoogstwaarschijnlijk komt dat nog#.
De clipjes van Bumba “ba” vindt ze leuk met periodes.
Op TV ziet Fanne graag Piet Piraat. Het begint al van het moment dat ze de living binnenkomt. Ze zegt dan “hoi hoi hoi” (komt van ‘Piet Piraat, Piet Piraat, schip a hoi hoi hoi’).
En gelukkig hebben we een digicorder waarop mama al van alles heeft opgenomen van Piet Piraat.
Het is al een echt ritueel … als Fanne pap drinkt, rent ze naar de TV en wil ze “hoi hoi hoi” zien.
Als ze de afstandsbediening te pakken krijgt, richt ze naar de TV, en ze duwt op eender welk knopje in de hoop dat Piet Piraat te voorschijn komt. Soms drukt ze echt de foute knopjes en moet papa terug alles resetten ;-x
Op de PC wil ze alles zien. Ze vraagt naar “hoi hoi hoi” maar eens de website van Studio100 opent, worden alle Studio100 figuren getoond en dan roept ze heel enthousiast de studio100 figuren bij naam. Ze wil dan tegelijkertijd hoi hoi hoi, mimi, pop en bobo zien.
Ze weet al duivels goed dat de computermuis dient om te switchen tussen de clipjes … als het haar zelf niet lukt, neemt ze onze hand en zegt ze wat ze wil zien …. Jaaaaaaa ?!?!?
Echt wel fan of al verslaafd?
Als we de PC aanzetten, staat ze al te drummen om op schoot te zitten en clipjes te kijken … Kortom, als ons mie in de buurt is, is PC’en zonder haar niet mogelijk #met gemompel van papa op de achtergrond#
Fanne heeft ook al een boek, knuffel en DVD van Bobo. En natuurlijk kan een drinkbeker van Piet Piraat niet ontbreken #Bedankt meneer de kassierster van de Colruyt!#
En mama en papa zingen natuurlijk al vele refreintjes vlotjes mee !
Hoewel papa het soms (meestal) niet wil, hij kan het gewoon niet tegenhouden. Het is zo aanstekelijk.
Papa verbetert mama zelfs als ze fout zingt.
Soms zit er een liedje in mijn hoofd … ik ga er mee slapen en sta er mee op.
Merde seg !
Zesde ziekte (of driedagenkoorts - roseola - exanthema subitum)
29 februari 2012
Donderdagavond had ik de indruk dat Fanne’s voorhoofd warm aanvoelde. Ze wou dat ik steeds dicht bij haar was … samen boekjes lezen, samen TV kijken, samen pap drinken. Als ik nog maar 1 stap opzij zette, dan was het al een huilconcert. Pfff vermoeiend hoor … maar verder geen aandacht aan geschonken.
Vrijdagavond maakte oma mij er ook attent op dat Fanne zo warm aanvoelde aan haar voorhoofd. Dus weer koorts? Ik dacht in eerste instantie aan tandjes.
De vorige keer met het doorkomen van de hoektanden had ze ook koorts en blozende wangen. Dus voor de goede nachtrust (ook voor mezelf) toch maar een suppo gegeven.
Zaterdag was idem dito. Overdag hangerig, stilletjes, loom, … ze was niet haar gewone doen.
En omdat ik er niks mee kon aanvangen, vond ik het een goed idee om te gaan fietsen.
Met het eerste lentezonnetje in de rug, zijn we naar Tongerlo naar de slager en de bakker gefietst. Terwijl ze anders zoveel te vertellen heeft onderweg, was het nu muisstil achter mijn rug.
In de namiddag heeft ze haar dutje gedaan en ’s avonds weer koorts. Tiens Tiens … heel raar dit. Dus zaterdagavond ook weer met een suppo gaan slapen. Die nacht zijn we wel 10x uit bed geweest om ons mie te sussen. Tegen de ochtend (5.30u) heb ik haar een Nurofen pipet gegeven en ze heeft geslapen tot 10u30! Na al weken om 7u45 wakker te worden, was dit toch wel vreemd. Ik ben wel 3x gaan kijken. Maar ze lag gewoon zalig te slapen.
Echter slechte timing want we hadden een Kaylee-date in de voormiddag. Aangezien Fanne geen koorts had en eigenlijk wel OK was, toch beslist om naar onze date te rijden en tegen 12u kwamen we toe. Fanne kleefde als een magneet aan mijn lijf. Ze wilde enkel op mijn schoot zitten. Ze kwam zelfs tegen me aanleunen om te soezen ?!? Dit is niet mijn Fanne !
’s Avonds weer koorts en een ambetante Fanne. Ze wist met zichzelf geen blijf. Niks was goed.
Ik had me al voorbereid voor de moeilijke nacht maar maandagmorgend om 6u werd ik wakker van de wekker. Oef! Want zo’n slaap-wakker-slaap-wakker-nacht is niet simpel tijdens de werkdagen.
Om 7u. toegekomen bij Chrisje en haar gebriefd over de voorbije dagen. Chrisje dacht aan griep (wat wel zou kunnen nu die griepepidemie in het land is). Maar in de loop van de dag werd het duidelijk …
Fanne kreeg uitslag (geen pukkeltjes maar rode vlekjes) op de borst wat zich uitbreidde naar het gezicht, hals, bovenarmen, muisje, en zitvlak. Rekeninghoudende met de koorts van de voorbije dagen, allemaal symptomen van … de 6de ziekte, ook wel 3 dagen koorts genoemd, zei Chrisje.
De wat ???
Wel een kinderziekte die veroorzaakt wordt door een virus en gaat vanzelf weer over. Het verspreid zich door hoesten en praten. Ze komt alleen voor bij kinderen tussen 6 maanden en 3 jaar.
Hier http://www.kindengezin.be/gezondheid-en-vaccineren/ziek/zesde-ziekte/ en
hier http://nl.wikipedia.org/wiki/Zesde_ziekte meer gedetailleerde informatie.
En zoals overal te lezen staat, zou de koorts zakken zodra de rode vlekjes verschijnen. En dat klopt effectief. De koorts is nu helemaal verdwenen.
Deze morgend was het ook al veel beter met de rode vlekjes. Wel nog een gezwollen, rood en glimmend gezicht met een dik oog.
Als we het internet mogen geloven, zouden de vlekjes grotendeels moeten verdwenen zijn tegen vrijdag.
Je moet het maar weten hè.
Ik voel me nu wel schuldig dat ik de voorbije dagen haar smeekbedes om troost gecatalogeerd heb onder “flauw doen”. Hoewel ik goed weet dat een zieke Fanne steeds en alleen maar bij mama wil zijn … Shame on me :-(
We hebben nog een aantal kinderziektes te verslaan, dus ik krijg nog voldoende kansen om een betere mama te zijn.
Dus die uitslag van 3 weken geleden (De kinderarts weet het altijd beter en Dan toch geen windpokken) was dan blijkbaar toch nog iets anders. Toen had ze echt over haar ganse lichaam pukkeltjes. Ach ja, we zullen het nooit weten.
Donderdagavond had ik de indruk dat Fanne’s voorhoofd warm aanvoelde. Ze wou dat ik steeds dicht bij haar was … samen boekjes lezen, samen TV kijken, samen pap drinken. Als ik nog maar 1 stap opzij zette, dan was het al een huilconcert. Pfff vermoeiend hoor … maar verder geen aandacht aan geschonken.
Vrijdagavond maakte oma mij er ook attent op dat Fanne zo warm aanvoelde aan haar voorhoofd. Dus weer koorts? Ik dacht in eerste instantie aan tandjes.
De vorige keer met het doorkomen van de hoektanden had ze ook koorts en blozende wangen. Dus voor de goede nachtrust (ook voor mezelf) toch maar een suppo gegeven.
Zaterdag was idem dito. Overdag hangerig, stilletjes, loom, … ze was niet haar gewone doen.
En omdat ik er niks mee kon aanvangen, vond ik het een goed idee om te gaan fietsen.
Met het eerste lentezonnetje in de rug, zijn we naar Tongerlo naar de slager en de bakker gefietst. Terwijl ze anders zoveel te vertellen heeft onderweg, was het nu muisstil achter mijn rug.
In de namiddag heeft ze haar dutje gedaan en ’s avonds weer koorts. Tiens Tiens … heel raar dit. Dus zaterdagavond ook weer met een suppo gaan slapen. Die nacht zijn we wel 10x uit bed geweest om ons mie te sussen. Tegen de ochtend (5.30u) heb ik haar een Nurofen pipet gegeven en ze heeft geslapen tot 10u30! Na al weken om 7u45 wakker te worden, was dit toch wel vreemd. Ik ben wel 3x gaan kijken. Maar ze lag gewoon zalig te slapen.
Echter slechte timing want we hadden een Kaylee-date in de voormiddag. Aangezien Fanne geen koorts had en eigenlijk wel OK was, toch beslist om naar onze date te rijden en tegen 12u kwamen we toe. Fanne kleefde als een magneet aan mijn lijf. Ze wilde enkel op mijn schoot zitten. Ze kwam zelfs tegen me aanleunen om te soezen ?!? Dit is niet mijn Fanne !
’s Avonds weer koorts en een ambetante Fanne. Ze wist met zichzelf geen blijf. Niks was goed.
Ik had me al voorbereid voor de moeilijke nacht maar maandagmorgend om 6u werd ik wakker van de wekker. Oef! Want zo’n slaap-wakker-slaap-wakker-nacht is niet simpel tijdens de werkdagen.
Om 7u. toegekomen bij Chrisje en haar gebriefd over de voorbije dagen. Chrisje dacht aan griep (wat wel zou kunnen nu die griepepidemie in het land is). Maar in de loop van de dag werd het duidelijk …
Fanne kreeg uitslag (geen pukkeltjes maar rode vlekjes) op de borst wat zich uitbreidde naar het gezicht, hals, bovenarmen, muisje, en zitvlak. Rekeninghoudende met de koorts van de voorbije dagen, allemaal symptomen van … de 6de ziekte, ook wel 3 dagen koorts genoemd, zei Chrisje.
De wat ???
Wel een kinderziekte die veroorzaakt wordt door een virus en gaat vanzelf weer over. Het verspreid zich door hoesten en praten. Ze komt alleen voor bij kinderen tussen 6 maanden en 3 jaar.
Hier http://www.kindengezin.be/gezondheid-en-vaccineren/ziek/zesde-ziekte/ en
hier http://nl.wikipedia.org/wiki/Zesde_ziekte meer gedetailleerde informatie.
En zoals overal te lezen staat, zou de koorts zakken zodra de rode vlekjes verschijnen. En dat klopt effectief. De koorts is nu helemaal verdwenen.
Deze morgend was het ook al veel beter met de rode vlekjes. Wel nog een gezwollen, rood en glimmend gezicht met een dik oog.
Als we het internet mogen geloven, zouden de vlekjes grotendeels moeten verdwenen zijn tegen vrijdag.
Je moet het maar weten hè.
Ik voel me nu wel schuldig dat ik de voorbije dagen haar smeekbedes om troost gecatalogeerd heb onder “flauw doen”. Hoewel ik goed weet dat een zieke Fanne steeds en alleen maar bij mama wil zijn … Shame on me :-(
We hebben nog een aantal kinderziektes te verslaan, dus ik krijg nog voldoende kansen om een betere mama te zijn.
Dus die uitslag van 3 weken geleden (De kinderarts weet het altijd beter en Dan toch geen windpokken) was dan blijkbaar toch nog iets anders. Toen had ze echt over haar ganse lichaam pukkeltjes. Ach ja, we zullen het nooit weten.
Potje
24 februari 2012
Sinds januari zegt Fanne wel vaker “pipi”. Of zegt ze “béebie”? #ze is nl. dol op baby’s – als ik haar bij Chrisje ga ophalen, is het eerste wat ze roept “béebie!” –terwijl ze spurt naar de box# Het verschil is niet hoorbaar en haar lichaamstaal is ook niet echt duidelijk. Maar stel dat ze “pipi” zegt … zou ze klaar zijn voor het potje?
Dus eind januari ééntje gekocht en guess what … Ze heeft al 2x ’s avonds een plasje gedaan op het potje ! Misschien omdat het nieuw was, want het is alweer 2 weken geleden. Elke avond voor ze gaat slapen, mag ze zowieso op het potje. Schoon om te zien … meestal gaat ze er helemaal naast zitten #oriënteren gaat blijkbaar nog niet zo goed#. Eens ze zit, houdt ze haar wijsvinger naast haar oor en zegt “hoo(r)”. Daarna maakt ze een sissend geluid. Ze doet dus vanalles op het potje … behalve pipi.
Soms gaat ze er met kleren aan op zitten. Het doet dus ook dienst als stoel als we in de wasplaats zijn.
We laten haar gewoon doen … ze is tenslotte nog maar 20,5 maanden.
Dus eind januari ééntje gekocht en guess what … Ze heeft al 2x ’s avonds een plasje gedaan op het potje ! Misschien omdat het nieuw was, want het is alweer 2 weken geleden. Elke avond voor ze gaat slapen, mag ze zowieso op het potje. Schoon om te zien … meestal gaat ze er helemaal naast zitten #oriënteren gaat blijkbaar nog niet zo goed#. Eens ze zit, houdt ze haar wijsvinger naast haar oor en zegt “hoo(r)”. Daarna maakt ze een sissend geluid. Ze doet dus vanalles op het potje … behalve pipi.
Soms gaat ze er met kleren aan op zitten. Het doet dus ook dienst als stoel als we in de wasplaats zijn.
We laten haar gewoon doen … ze is tenslotte nog maar 20,5 maanden.
Abonneren op:
Posts (Atom)