8 november 2011
Het is alweer een maand geleden dat we nog wat gepost hebben. Ik zou misschien beter tussentijdse berichtjes posten maar het past niet altijd in de planning van Fanne ;-) En dan krijg je zo van die uit de hand gelopen lange teksten.
We zijn naar de kapper geweest. #
Het was van de moetes :-x#. Fanneman wil absoluut geen klempjes in. Ze ziet ze er nochtans super-meisjesachtig uit dan. Een staartje gaat nu goed maar Wesley bijvoorbeeld kan geen staartje maken en dan hangt Fanne’s frou constant in haar ogen. Dus zaterdag 29 oktober heeft Jaruwan er de schaar in gezet. Fanne heeft nu een hip kort carréetje. Het was even wennen en heb er nu al hartzeer van. Zeker omdat ze zo’n fluthaar heeft dat tergend traag groeit. Ik heb nu alle hoop in het staaltje wondershampoo en conditionner van de kapper. Ik wil haar haartjes laten groeien tot aan haar poep ... amai da wordt nog héééééél lang geduldig wachten, vrees ik.
Fanne kan ook al flink haar fruitje (bijna) alleen eten. Mama prikt de stukjes aan een echt vorkje #
die kinder-proof vorkjes zijn niet scherp genoeg – dat heeft misschien ook wel zijn redenen ;-)# en Fanne steekt het vorkje in haar mondje. Meestal moet ik haar afremmen want voor je het weet heeft ze van die hamsterwangen en krijgt ze haar mond niet meer dicht. Dus we nemen een stapje terug en Fanne’s bordje blijft onder mama’s toezicht tot haar mond leeg is.
- ti = licht
- oo = “hoor” en dan houdt ze haar handje aan haar oor met de handpalm naar boven gericht.
- poe = “proeven” als ze eten ziet. Als we voor het slapengaan de tandjes poetsen zegt ze ook poe. Je moet het maar snappen hè die kindertaal .
- bee = “beer” (met de bijhorende angstaanjagende uitbeeldingen)
- poes = poes
- op = “alles op” als haar bord leeg is. Om het te tonen draait ze ofwel haar bordje onderste boven ofwel steekt ze het met beide handen hoog in de lucht. Soms denk ik echt dat ze “alles op” nog niet zo goed begrijpt want dit durft ook al wel eens te gebeuren met een vol bord :-x. Ze doet wel alles netjes terug in haar bordje. Toch nog heel wat opkuiswerk achteraf ondanks haar goede wil om het zelf weer op te ruimen.
- ba = “bal”
- choe = “koek”
- a oo = “hallo”
- ti ti = "kiwi"
- a tientje = "appelsientje" (= mandarijntje)
- ping = “spring” zo kwam ze vorige week ineens thuis. Ze doet wel schijnbewegingen maar ze komt geen milimeter van de grond. Best grappig!
- boeboe = “Bumba”
- ooo = “Hugo”
- kokke = “vokke”
- stap = “Staf”
- pa = dan wil ze opgepakt worden
- pappp (met de nadruk op de laatste "p") = haar fles melk die ze ‘s morgens en ‘s avonds niet kan missen. Soms begint het al van in de late namiddag “pappp?”
- pa-paaaaaaaaaa (ja zo zegt ze het en op het einde gaat ze nog eens heel hoog ook) zegt ze als ze wakker wordt tot ze weer gaat slapen. En ze kan nochtans zo schattig mama zeggen. Pfff, k’heb me al verzoend met de papa-dochter-relatie.
- Als ze “nee” knikt, bedoelt ze eigenlijk “ja” en omgekeerd. Begrijpen wie begrijpen kan :-)
Het is ongelooflijk wat ze allemaal begrijpt !
Mama: “Fanne, neem je bavet en ga al maar naar de zetel. Mama komt direct met je pap”. En hup ze vertrekt.
Mama: “Fanne, zet je fles op tafel en leg je bavet maar op de stoel”. Dit is een feilloos parcours.
Mama: “Ga je jasje halen, dan kunnen we naar huis.” Ze neemt haar jas, brengt die naar mama, steekt haar armen uit om de jas aan te doen en gaat naar de deur.
Mama:”Wil Fanne slapen?” En ze gaat naar de deur van de hal.
Mama:”Laat eens aan papa zien” En vrrrrt ... ze sjeest naar papa.
Mama: “Fanne, ga je boek halen.” En daar komt ze aangesjeesd met een boekje.
Mama: “Dat is een knuffel van Zina. Geef maar aan Zina” en jep, ze gaat naar Zina en geeft haar de knuffel. Ze weet dus heel goed wie Zina en wie Hugo is.
En zo kan ik nog wel een aantal voorbeelden neerschrijven. Ik sta er echt van versteld ! Of is dit normaal voor draakjes van 17 maanden? Ik heb er geen idee van maar ik vind het verbazingwekkend snel ... Ach ik ben bij alle nieuwtjes wel onder de indruk. Nu snap ik wat ze bedoelen met “
geniet ervan, want ze worden zo snel groot”.
Vorige week hoorden we een kreet van overwinning vanuit de bureau. Daar vindt ze altijd wel iets om ondeugd uit te halen. Ofwel zit ze met haar handen in de drinkkom van de honden, of zit ze in een bench (wat verboden terrein is!), of speelt ze patience op het kleine schermpje van de PC, of zit ze in de schuiven van de bureau, of ... Maar deze keer was ze wel heel erg enthousiast. Madame zat tussen Zina en Hugo in het bed! Zo fier als ne gieter. Ik moest er enorm om lachen maar eigenlijk mag ze dit niet doen. Dit is een rustplaats van de honden, net zoals de benches. Maar ons mie is zo’n klautergat. Ze doet niets liever dan erop, eraf, erop, eraf. Zo ook met trappen, trap op, trap af, trap op, trap af. De ganse dag. En ze doet dat heel flink #
zoals we het haar geleerd hebben#. Als ze ergens af wil of de trap afkomt, zeggen we steeds “
langs je buik”. Ze gaat steeds sneller en sneller. Tot een keer dat het eens heel snel gaat ...
Laatst had Fanne een moeilijke slaapperiode. 10x per nacht wakker worden en niet meer te sussen noch in slaap te krijgen. Geen koorts, geen kakabroek, .... Heel vreemd. Er moest wel iets zijn want dit zijn we van haar niet gewoon. Af en toe gaf ik ze ’s nachts een poepsnoepje of neurofensiroop. Dit was dan goed voor een uur of 3. En soms lukte het voor even als we het licht in de gang lieten branden. Rond 6.00u werd ze zowieso wakker. Misschien zat ze in een groeispurt en had ze wel honger? Dus gaven we Fanne haar fles. We legden haar dan terug in’t bed en ze sliep door tot 8.30u. Dit werd zo’n gewoonte waar ik absoluut niet mee akkoord ging. Dus “op een dag, die ochtend” waren we selectief doof.
Overdag slapen was ook een ramp. Hoogstens een uurtje. Ook hier “op een dag, die namiddag” de babyfoon uitgezet.
Tegenwoordig gaat het gelukkig weer zoals voordien. Had ze last van tandjes ? Het zou kunnen. Want achteraan, zowel boven als onder krijgt ze dubbele bieters. Als dit de oorzaak was, ... ik zie nog vele lege plaatsen in haar mond ?!?!? Dat belooft ;-)
Het kakaverhaal is nog steeds hetzelfde. Geen verbetering ondanks onze inzet door op de voeding te letten. Weinig banaan, geen rijst, dagelijks een stukje peperkoek, weinig kaas, geen chocolade, volle melk, volkoren brood, rozijntjes, kiwi, ...
Als ik iets nieuw probeer, gaat het altijd goed voor eventjes. Maar eens haar lichaam eraan gewoon is, zijn we weer bij af. Dus elke morgend steeds een zakje Forlax bij de pap. En volgt er in de loop van de dag geen kaka-pamper, -wat tegenwoordig wel weer vaker gebeurt- dan ’s avonds ook een zakje Forlax in de pap. Anders komt het niet goed. En we willen helemaal niets aan het toeval overlaten. Daarvoor weten we te goed hoe ongezellig het is in het ziekenhuis.
Toen Fanne pas kon stappen, was ze helemaal niet geïnteresseerd in speelgoed. Het nieuwe van het stappen is er duidelijk af. Ze gaat nu zelfs al een versnelling hoger en vindt het leuk om weg te “rennen” als je achter haar aanloopt. Speelgoed is terug uiterst interessant. Ze komt met alles aanzeulen. Haar puzzel, de trein met dat oerambetante stoomgeluid -die ook ’s nachts begint te loeien-, het emmertje met blokjes, de stapelpotjes, ballen, de houten blokkentoren op stok, boekjes in alle kleuren en formaten, ... Ze sjeest in’t rond met hare buggy en Mieke (= Sneeuwitje) erin. Manoeuvreren kan ze als de beste, vooruit, achteruit, U-turn, vooruit, draaien, terug achteruit, ... en hup ze is weer vetrokken.
Als madame in hare goeie is, ligt al het speelgoed verspreid in huis. Wanneer is dat dat ze mee kunnen opruimen?
Gelukkig kennen Zina en Hugo het onderscheid tussen hun en Fanne’s speeltjes. Al is het één keer gebeurd dat er iets gesneuveld was. Papa ging niet in op Zina’s uitnodiging om te gaan wandelen. Zina dus boos en dan neemt ze wraak. Tja dat is Zina.
Studio 100 op TV is geweldig. Al denk ik dat mama het leuker vindt dan Fanne ;-). Ik betrap me telkens dat ik met volle overtuiging sta mee te zingen met Mega Mindy, K3, Plop en Bobo ... ook als Fanne nergens te bespeuren is. Vorige week was ik zelfs helemaal mee in het verhaal van Mega Mindy toen de schilderij in de snoepwinkel van oma en opa Fonkel werd gestolen. Het werd zo spannend dat ik er bij moest gaan zitten. En waar was Fanne ergens?
In papa’s auto (en hij heeft een nieuwe) zit Fanne nog steeds in de maxi cosy. Hoewel het nu wel hoogtijd wordt dat de Recaro-autostoel geleverd wordt. Hij is al van begin oktober besteld.
Fanne baddert ook nog steeds in het baby-bad. Met gebogen knieën en opgekrulde tenen past het nog net. Onze zoektocht naar een groot bad voor in de badkamer is dus ingezet.
Het is harde realiteit en de confrontatie des te groter maar Fanne is baby af !
