16 augustus 2010
Helaas, ik heb weer een nieuwe afspraak moeten maken voor een curretage. Hoewel ik de vorige keer had gezegd om geen curretage meer zonder verdoving te laten doen, was m'n dapperheid ver zoek.
Dus nogmaals een keertje zonder.
M'n soulmate noemt me ego-sadist die zichzelf graag laat pijnigen en "insane in the midbrain". Noem het zoals je wil, maar ik wil kost wat kost geen anestesie.
Dus vandaag weer alle moed bij elkaar geraapt en om 13.00u naar de gyne. Ik had de indruk dat het vorige keer minder pijnlijk was. Misschien was het omdat ik haar "gerief" gedetailleerd zag liggen. OMG !!! ... het leek wel zo'n fonduestokje. Je kent het wel, zo'n lange prikker met 3 tanden. Brrr ... Het zweet brak me onmiddellijk uit en ik zou gesmeekt hebben om die verdoving. Helaas is de gyne afhankelijk van mijn pijngrens om haar werk naar behoren uit te voeren. Het frame van de stoel was gelukkig stevig genoeg om de pijn in te verbijten en dankzij de grote verbouwingswerken aldaar kon niemand mij horen brullen.
Maar niet zeuren, t'was m'n eigen keuze.
Op de monitor was te zien dat er nu nog een heel klein stukje zit. Blijkbaar is dit geen dringendheid om het alsnog weg te nemen enkel en alleen als ik geen acute bloeding doe of hoge koorts krijg.
Brr the horror! Ik weet nog dat ik het plaatsen van een spiraaltje al niet zo leuk vond. Ik hoop dat je er nu van af bent...
BeantwoordenVerwijderenHeb bij Noortje ook een curretage gehad, onder volledige narcose. NOOIT meer!! Kheb nadien zo een narcoseshock gehad. Ik huiver nog maar als ik na mijn bevallling dacht dat ik weer een curretage ging moeten hebben. Gelukkig nu alle vliezen volledig weg!
BeantwoordenVerwijderen