"Speciaal berichtje" voor oma, opa, toetoe en kokke

7 weken 3 dagen - 7 augustus 2012

Met de eerste echo in de handen, vonden wij het wel leuk om de grootouders te verrassen.

Met een witte orchidee en een kaartje “speciaal berichtje” eraan,  zijn we in de namiddag bij de grootouders langsgaan.  

Met een gedichtje aan de binnenkant van het kaartje brachten wij het grote nieuws:

“We hebben er veel over gepraat en nog meer over gezwegen.

Met een glunderende blik gaf Fanne ons haar zegen. 

Wij hebben een geheimpje sinds enkele weken.

Het was moeilijk om ons niet te verspreken.

Fanne, ons troela, ons Josfina, ons rebelletje,

Ze kan nu gaan oefenen als voorbeeldmodelletje.

De tijd met ons 3’tjes is bijna voorbij.

Samen delen, samen spelen … het komt dichtbij.

Want in maart komt er voor Fanne een broertje of een zusje bij.

Friemeltje II komt eraan.

In primeur de eerste foto hier achteraan.”

De eerste echo

7 weken 3 dagen - 7 augustus 2012

Vandaag ons eerste gyne bezoek.   Veel is er nog niet te zien.  Maar wat er te zien is, is wel in orde …

Een beweeglijk “wormpje” met een snel kloppend hartje.  Friemeltje II is 1,02 cm.

Echt ongelooflijk !

En natuurlijk ook nog even door die administratieve molen.  De vorige zwangerschap, bevalling en curretages worden in detail samengevat.   Aangezien ik de vorige keer een lichte vorm van zwangerschapsdiabetes had, word ik er nu al op gewezen om op mijn suiker te letten.  Yes ma’am !

De eerste fotoshoot:

Dagboek Friemeltje II

7 weken 2 dagen - 6 augustus 2012

Deze keer zijn we geslaagd in ons opzet ... niemand die er iets van weet.   Morgen voor de eerste keer naar de gyne en daarna de grootouders het grote nieuws brengen.  De eer om het als eerste te weten is aan hun.  En dan mag iedereen het weten. #het is zowieso een onmogelijke opgave om de grootouders te vragen om het geheim te houden#. 

------------------------------------------------------

En in tussentijd heb ik een dagboekje bijgehouden van de afgelopen weken ...

Maag en darmen liggen in de knoop

6 weken 2 dagen –> 8 weken 0 dagen - 30 juli tot 11 augustus 2012

Geen eetlust … m’n maag doet pijn en krampen in de darmen.  Het lijkt wel of ik buikgriep heb.  Er borrelt vanalles in mijn buik.  Is het honger, zijn het krampen, geen idee maar ik heb helemaal geen zin om te eten.

Hoewel ik ’s morgens altijd een boterham met choco eet, is dat nu iets waar ik helemaal niet aan wil denken.  Ik eet bijna niets.   Het enige wat ik met moeite binnenkrijg is een boterham met smeerkaas.   Enkel dat … verdeeld over de ganse dag in kleine porties.

M’n buik is enorm opgezet en verdraag weer geen enkele broek meer, op 1 na.

Dat dit maar snel over gaat.

------------------------------------------------------  

Zwanger !

4 weken 3 dagen - Dinsdag 17 juli 2012

Het bloedonderzoek bevestigt wat we al vermoedden bij 2 streepjes op de zwangerschapstest … zwanger!  

De bevalling zou voor 23 maart 2013 zijn.    Spannend !

------------------------------------------------------ 

Positieve test

4 weken 1 dag - Zondag 15 juli 2012

Boing !!!  Je weet dat het kan maar toch was het ook deze keer weer een shock.   Met een bibberende hand en een trillende stem toonde ik aan Wesley de positieve zwangerschapstest. Hij lag nog zalig te soezen in bed met Fanne.   T’is eens wat anders om de dag spectaculair mee te starten hè.

Deze keer zouden we het nog geheim houden.  Toch nog eventjes.  

Allée hup, het is zondag en afgesproken om met surf en turf nog eens te gaan zwemmen.   ik kon het niet nalaten om het nieuws aan Sandy te vertellen.    Ik moest het echt aan iemand kwijt.  En het was leuk om mijn euforie met een vertrouwensmeid te delen.

Onmiddellijk werd ik herinnerd aan de dringende “to do’s”. 

Dokter bellen voor een bloedanalyse.  Ah ja … misschien dinsdag want morgen geen tijd.

Afspraak maken met de gyne.  Euh?  Ah ja natuurlijk.

….

Oh my …

------------------------------------------------------

Beslist !

Mei 2012

We gaan ervoor  !

------------------------------------------------------

2 rebelletjes: een illusie of realiteit?

Maart / April 2012

Deze maanden waren een déjà-vu (link naar november 2009) voor mij.   Gelukkig konden we het nu samen bespreken. Bij alles wat ik deed en telkens ik Fanne bezig zag, stelde ik me voor hoe het zou zijn met zo’n 2^de rebelletje erbij.

De ene moment zag ik het al meer zitten dan het andere.  Daar zat soms het peuterpubergedrag van de dochter wel voor iets tussen.

------------------------------------------------------

Sauna'ke

4 februari 2012

Een sauna-avondje gepland voor ons tweetjes. # Een uitgesteld kerstcadeautje aan onszelf.#

… zalig genieten, rust, geen stress, zennnnnnnnnnnnnnnnnnnnn.  NOT !

De intentie om m’n hoofd eens helemaal leeg te maken, was buiten Wesley’s gedachtengang gerekend.

…

Lang, heel lang geleden, heb ik ooit eens gezegd “geen ofwel 2 kids”.  Maar zoiets beslis je natuurlijk niet alleen.    Geen kids werd onze “samen-beslissing”.     Maar m’n ingebouwd moederklokje #waarvan ik eerst dacht dat ik het niet had# veranderde onze levensvisie.

Fanne werd 8 juni 2010 geboren.   Alles zit erop en eraan en ze is gezond !   Ze is nu een gemakkelijke peuter waardoor we zelf ook nog een eigen leven hebben.  Wat wil je nog meer?  Niets !  We hebben alles om perfect gelukkig te zijn.  Voor ons is het goed zo !

Maar toch steeds die wederkerende bedenking … Nonkels, tantes, neefjes, nichtjes, broers, zussen.  Ik ken slechts 1 iemand die deze niet heeft … onze kleine troela !

Dat er geen nonkels, tantes, neefjes en nichtjes zijn daar kunnen we helaas niks aan veranderen.  Maar een broertje of een zusje voor Fanne ?

Ja, ik weet het.  Vrienden zijn ook belangrijk.  Dat weet ik -en ook Wesley-  als enig kind maar al te goed.    Wesley had me overtuigd:  “Eén gezonde dochter is meer dan een godsgeschenk.”   

Dus heel veel spulletjes van Fanne verkocht en de foto-studiokamer ingericht.

….

Tot die welbepaalde sauna-avond dat Wesley sprak over onze kids. 

Ik dacht eerst dat er water van de jacuzzi in mijn oren zat.  Maar nee,  hij zei echt wel kids. 

Schoenen … het zal altijd een ergernis zijn.

26 maart 2012

Het is niet omdat de dokter in Leuven zei “tot nooit meer!”, dat we nu zomaar elke schoen kunnen kiezen die we mooi vinden. Nee !
Ons mie heeft erg fijne voeten en heeft dus smalle schoenen nodig (#net zoals ik#). Breedtemaat 3,5 is perfect voor haar. Echter 99% van de schoenenwinkels heeft maar 1 standaard breedtemaat, die helaas veel te groot is voor Fanne.

We zullen dus vaste klant blijven bij Reyskens in Genk.
Pffff …..
Het is niet bij de deur, het is er zoals een klein bedrijf met wel meer dan 10 winkelbediendes en je bent er meer dan een halve dag aan verloren. En als je pech hebt, kom je met lege handen terug omdat er alles in een wip en een flip is uitverkocht !

Nu we al een paar dagen getrakteerd zijn (en waarschijnlijk nog meer van dat de volgende dagen) op prachtig zonnig lenteweer, kunnen de winterbotinnekes wel weer in de kast. Hoogtijd voor een lentefris en hip schoentje !
Zaterdagochtend om 10.15u aangekomen bij Reyskens. Eigenlijk al wat laat om de drukte voor te zijn maar er was file door werkzaamheden in Lummen. #da begint al goed … grmbl#
En dan dit erbij ………….. We hadden nummerke 94 en nummerke 66 was net aan de beurt !!!!!!!!!!!!!!! F*** seg !

Fanne was verkouden en had een irriterende hoest. Met het nummerke op zak, de drukte ontvlucht en naar de dichtstbijzijnde apotheker hoestsiroop gaan halen.
Toen we terugkwamen was het aan nummer 78. Tot het onze beurt was, is Fanne heel flink geweest. Ze heeft op mijn schoot gezeten en een heel doosje rozijnen opgegeten. Tegenwoordig gaat er niks boven (ro)zijn(en).

94 ?
Ikke: met m’n nummerke hoog in de lucht ! #eindelijk onze beurt#

Het wachten werd beloond ... We hebben leuke schoentjes !

En op advies van Cindy, ook al maar sandaaltjes gereserveerd.
Om 13.30u kwamen we thuis met een doodvermoeide Fanne.
Daar zijn we ook weer voor efkes vanaf. Als we de gereserveerde schoentjes gaan ophalen, hoeven we gelukkig geen nummerke te nemen. Oef !

“Tot nooit meer” zei de dokter

10 maart 2012

Zoals afgesproken in september waren we vandaag weer paraat in UZ Pellenberg.
Om 15.00u hadden we een afspraak en -zoals gewoonlijk- mochten we weer stipt op tijd bij de dokter. Onze afspraak was met Dr. Van Campenhout maar we weten ondertussen al dat heel veel dokters daar gespecialiseerd zijn in voetafwijkingen.

Ik was al benieuwd en … ja ja de deur ging open … ne jonge gast … heel vriendelijk manneke.
Dokter: “En, hoe gaat het met de speciale schoentjes?”
Ikke: #aarzelend# ….. die hebben we niet gekocht #bloos#
Dokter: “Hoe? Ik lees toch in het dossier dat hiervoor een voorschrift werd uitgeschreven in september?”
Ikke: “Klopt maar het was toen enkel een vrijblijvend advies.
Gezien de complexiteit van *verdelers vinden * kiezen uit een catalogus * weinig keus * geen pasmodelletjes * lange levertijd * in oktober nog geen wintercatalogus * … hebben wij uiteindelijk beslist –en op advies van VIGO- om naar Schoenen Reyskens in Genk te gaan."

Fanne mocht haar schoenen en Bumba-kousen uit doen.
Dokter: “Stap eens naar mama. Stap eens terug naar papa. Dat gaat goed hè !”

Toen zette de dokter haar op de onderzoekstafel. #Gelukkig maakt ons mie er geen poespas rond en mocht de dokter aan haar voeten frullen en friemelen.#
Dokter: “Fanne’s voet is heel dynamisch en soepel ! Ik stel voor om Fanne aangepaste schoenen -zoals jullie nu reeds doen- te laten dragen tot ze 3 jaar is. In de zomer mag ze gerust eens op haar blote voeten lopen. Voor mij hoeven jullie niet meer terug te komen. Tot nooit meer.”
Ikke: “#een zucht van opluchting#”

Nu kan ik met een gerust geweten dat voorschrift, de grote stapel schoenen-brochures, de informatie-artikels, … in de vuilbak gooien.

Met veel plezier hebben we de deur in UZ Pellenberg achter ons dichtgegooid !

Kan ik al helemaal zelf

4 maart 2012


Eer ze door had hoe je aan een rietje moet drinken ... het heeft wat tijd en gesmodder gekost.  En toen ineens was ze ermee weg !

En zelf met een lepeltje eten  ... mwah ... laat ons zeggen dat het elke dag beter en beter gaat.  Moest ze zelf niet zo kritisch zijn op morsen en smodderen, zou het ietsje vlotter gaan.
Ohwee als er iets gemorst wordt, dat moet onmiddellijk "verdwijnen".

Weegmoment

3 maart 2012

Mama: Kom Fanne we gaan je eens wegen
Fanne: Jaaaaaaaa !!!
Mama: En hoeveel weeg je?  Mag mama eens kijken
Fanne: Neeeeeeeee !!!

Mama: Allée, doe je voet daar af !

Mama: 10,2 kg ... da's geene vette hè mie.  En nu nog eens mooi lachen naar mama
Fanne: Neeee !!!!! #met een "ik wil eraf!"-blik#

Superfan !

1 maart 2012

Fanne is fan van Studio100. Zowel Plop “pop”, Mega Mindy “mimi”, Bobo “bobo” als Piet Piraat “hoi hoi hoi” vindt ze geweldig.
K3 “die” kent ze ook. Maar verder dan herkenning is er weinig interesse #hoogstwaarschijnlijk komt dat nog#.
De clipjes van Bumba “ba” vindt ze leuk met periodes.

Op TV ziet Fanne graag Piet Piraat. Het begint al van het moment dat ze de living binnenkomt. Ze zegt dan “hoi hoi hoi” (komt van ‘Piet Piraat, Piet Piraat, schip a hoi hoi hoi’).
En gelukkig hebben we een digicorder waarop mama al van alles heeft opgenomen van Piet Piraat.
Het is al een echt ritueel … als Fanne pap drinkt, rent ze naar de TV en wil ze “hoi hoi hoi” zien. 
Als ze de afstandsbediening te pakken krijgt, richt ze naar de TV, en ze duwt op eender welk knopje in de hoop dat Piet Piraat te voorschijn komt.  Soms drukt ze echt de foute knopjes en moet papa terug alles resetten ;-x

Op de PC wil ze alles zien. Ze vraagt naar “hoi hoi hoi” maar eens de website van Studio100 opent, worden alle Studio100 figuren getoond en dan roept ze heel enthousiast de studio100 figuren bij naam. Ze wil dan tegelijkertijd hoi hoi hoi, mimi, pop en bobo zien.
Ze weet al duivels goed dat de computermuis dient om te switchen tussen de clipjes … als het haar zelf niet lukt, neemt ze onze hand en zegt ze wat ze wil zien …. Jaaaaaaa ?!?!?

Echt wel fan of al verslaafd?
Als we de PC aanzetten, staat ze al te drummen om op schoot te zitten en clipjes te kijken … Kortom, als ons mie in de buurt is, is PC’en zonder haar niet mogelijk #met gemompel van papa op de achtergrond#

Fanne heeft ook al een boek, knuffel en DVD van Bobo. En natuurlijk kan een drinkbeker van Piet Piraat niet ontbreken #Bedankt meneer de kassierster van de Colruyt!#

En mama en papa zingen natuurlijk al vele refreintjes vlotjes mee !
Hoewel papa het soms (meestal) niet wil, hij kan het gewoon niet tegenhouden. Het is zo aanstekelijk.
Papa verbetert mama zelfs als ze fout zingt.
Soms zit er een liedje in mijn hoofd … ik ga er mee slapen en sta er mee op.
Merde seg !

Zesde ziekte (of driedagenkoorts - roseola - exanthema subitum)

29 februari 2012

Donderdagavond had ik de indruk dat Fanne’s voorhoofd warm aanvoelde. Ze wou dat ik steeds dicht bij haar was … samen boekjes lezen, samen TV kijken, samen pap drinken. Als ik nog maar 1 stap opzij zette, dan was het al een huilconcert. Pfff vermoeiend hoor … maar verder geen aandacht aan geschonken.

Vrijdagavond maakte oma mij er ook attent op dat Fanne zo warm aanvoelde aan haar voorhoofd. Dus weer koorts? Ik dacht in eerste instantie aan tandjes.
De vorige keer met het doorkomen van de hoektanden had ze ook koorts en blozende wangen. Dus voor de goede nachtrust (ook voor mezelf) toch maar een suppo gegeven.

Zaterdag was idem dito. Overdag hangerig, stilletjes, loom, … ze was niet haar gewone doen.
En omdat ik er niks mee kon aanvangen, vond ik het een goed idee om te gaan fietsen.
Met het eerste lentezonnetje in de rug, zijn we naar Tongerlo naar de slager en de bakker gefietst. Terwijl ze anders zoveel te vertellen heeft onderweg, was het nu muisstil achter mijn rug.
In de namiddag heeft ze haar dutje gedaan en ’s avonds weer koorts. Tiens Tiens … heel raar dit. Dus zaterdagavond ook weer met een suppo gaan slapen. Die nacht zijn we wel 10x uit bed geweest om ons mie te sussen. Tegen de ochtend (5.30u) heb ik haar een Nurofen pipet gegeven en ze heeft geslapen tot 10u30! Na al weken om 7u45 wakker te worden, was dit toch wel vreemd. Ik ben wel 3x gaan kijken. Maar ze lag gewoon zalig te slapen.

Echter slechte timing want we hadden een Kaylee-date in de voormiddag. Aangezien Fanne geen koorts had en eigenlijk wel OK was, toch beslist om naar onze date te rijden en tegen 12u kwamen we toe. Fanne kleefde als een magneet aan mijn lijf. Ze wilde enkel op mijn schoot zitten. Ze kwam zelfs tegen me aanleunen om te soezen ?!? Dit is niet mijn Fanne !
’s Avonds weer koorts en een ambetante Fanne. Ze wist met zichzelf geen blijf. Niks was goed.

Ik had me al voorbereid voor de moeilijke nacht maar maandagmorgend om 6u werd ik wakker van de wekker. Oef! Want zo’n slaap-wakker-slaap-wakker-nacht is niet simpel tijdens de werkdagen.
Om 7u. toegekomen bij Chrisje en haar gebriefd over de voorbije dagen. Chrisje dacht aan griep (wat wel zou kunnen nu die griepepidemie in het land is). Maar in de loop van de dag werd het duidelijk …

Fanne kreeg uitslag (geen pukkeltjes maar rode vlekjes) op de borst wat zich uitbreidde naar het gezicht, hals, bovenarmen, muisje, en zitvlak. Rekeninghoudende met de koorts van de voorbije dagen, allemaal symptomen van … de 6de ziekte, ook wel 3 dagen koorts genoemd, zei Chrisje.

De wat ???
Wel een kinderziekte die veroorzaakt wordt door een virus en gaat vanzelf weer over. Het verspreid zich door hoesten en praten. Ze komt alleen voor bij kinderen tussen 6 maanden en 3 jaar.
Hier http://www.kindengezin.be/gezondheid-en-vaccineren/ziek/zesde-ziekte/ en
hier http://nl.wikipedia.org/wiki/Zesde_ziekte meer gedetailleerde informatie.

En zoals overal te lezen staat, zou de koorts zakken zodra de rode vlekjes verschijnen. En dat klopt effectief. De koorts is nu helemaal verdwenen.

Deze morgend was het ook al veel beter met de rode vlekjes. Wel nog een gezwollen, rood en glimmend gezicht met een dik oog.
Als we het internet mogen geloven, zouden de vlekjes grotendeels moeten verdwenen zijn tegen vrijdag.

Je moet het maar weten hè.
Ik voel me nu wel schuldig dat ik de voorbije dagen haar smeekbedes om troost gecatalogeerd heb onder “flauw doen”. Hoewel ik goed weet dat een zieke Fanne steeds en alleen maar bij mama wil zijn … Shame on me :-(
We hebben nog een aantal kinderziektes te verslaan, dus ik krijg nog voldoende kansen om een betere mama te zijn.

Dus die uitslag van 3 weken geleden (De kinderarts weet het altijd beter en Dan toch geen windpokken) was dan blijkbaar toch nog iets anders.  Toen had ze echt over haar ganse lichaam pukkeltjes.  Ach ja, we zullen het nooit weten. 

Potje

24 februari 2012

Sinds januari zegt Fanne wel vaker “pipi”. Of zegt ze “béebie”? #ze is nl. dol op baby’s – als ik haar bij Chrisje ga ophalen, is het eerste wat ze roept “béebie!” –terwijl ze spurt naar de box# Het verschil is niet hoorbaar en haar lichaamstaal is ook niet echt duidelijk. Maar stel dat ze “pipi” zegt … zou ze klaar zijn voor het potje?

Dus eind januari ééntje gekocht en guess what … Ze heeft al 2x ’s avonds een plasje gedaan op het potje ! Misschien omdat het nieuw was, want het is alweer 2 weken geleden. Elke avond voor ze gaat slapen, mag ze zowieso op het potje. Schoon om te zien … meestal gaat ze er helemaal naast zitten #oriënteren gaat blijkbaar nog niet zo goed#. Eens ze zit, houdt ze haar wijsvinger naast haar oor en zegt “hoo(r)”. Daarna maakt ze een sissend geluid. Ze doet dus vanalles op het potje … behalve pipi.

Soms gaat ze er met kleren aan op zitten. Het doet dus ook dienst als stoel als we in de wasplaats zijn.

We laten haar gewoon doen … ze is tenslotte nog maar 20,5 maanden.