Eten
’s Morgens rond 9u00 een fles van 210cc + 7 schepjes
’s Middags rond 13u00 groentepap. Soms maar 10 lepeltjes en dan is ze voldaan. Ik heb de olijfolie al vervangen door planta boter en dat smaakt haar beter. Toch kan ze haar fles pap achteraf nog niet missen.
’s Avonds rond 17u00 fruitpap. Dat eet ze dolgraag. ¼ mango, halve banaan, gehele kiwi en 3 volle eetlepels koekjesmeel … potje leeg !!! Een echt vreetzakske.
Voor het slapengaan rond 21u30 opnieuw een fles van 210cc + 7 schepjes
Ze is een alleseter.
Broccoli, wortelen, knolselder, pompoen, spinazie, …
Appel, peer, kiwi, banaan, pruim, mango, kaki (sharonfruit), …
Ik ben nog geen fruit of groenten tegengekomen die ze niet lust.
Nu ze nog doorheen haar RS virus worstelt, durft het al wel eens dat ze haar flesjes niet helemaal leeg drinkt. Ademen en eten tesamen is nog tamelijk vermoeiend.
Fanne weet al heel goed wat het belletje van de microgolf betekent.
Zelfs het schudden van de fles en de bavet omdoen zijn welgekende signalen. Ze gaat wild te keer met armen en benen. Ze maakt een ongeduldig, hebberig geluid (hui hui hui hui hui). Met hulp houdt ze haar fles met 2 handjes vast en duwt ze die weer weg als ze genoeg heeft of als ze iets gezien of gehoord heeft.
Slapen en schoonheidsdutjes
Fanne gaat na haar laatste fles zo rond 22u00 in haar bedje. Ze slaapt op haar rug met haar handjes onder haar hoofd. Ze beweegt haar hoofd dan constant van links naar rechts en terug en weer opnieuw tot ze slaapt.
Een tutje hoeft ze niet. Nee, flinke meisjes slapen zonder tut :-).
De babyfoon gaat nooit aan en is meer een onderdeel van het meubilair geworden.
Het gebeurt wel eens (eigenlijk heel zelden) dat ze tegen de ochtend (tussen 4 à 6u) wakker wordt. We geven haar dan haar tut en dan slaapt ze gewoon weer verder.
Maar eigenlijk slaapt ze de ganse nacht door en tussen 8u30 à 9u15 vindt ze het tijd om op te staan. Ze roept zachtjes tot we aan haar bedje staan. Als ze ons dan ziet, is ze dolgelukkig. Met een brede glimlach en heftig trappelende beentjes worden we uitgenodigd om haar op te pakken …
Dit is een mooi begin van je dag ! Daar wordt ik echt blij van.
Overdag dut ze nog in haar box. Met de nadruk op dutten want echte slaapmomenten kan je dit niet noemen. Omdat ze graag in haar box ligt, is het tegelijkertijd een slaapplaats en een speelruimte. Soms denk ik dat ze aan’t spelen is en dan ga ik kijken en dan ligt ze te slapen. Op andere momenten is ze gewoon aan’t genieten, ligt ze voor zich uit te staren en is ze zen. Ik kan echt niet zeggen wanneer juist en hoeveel tijd ze overdag slaapt.
Dit weet ik wel, rond 18u slaapt ze met tussenpauzes tot 21u00 ongeveer. Volgens mij is ze dan groggy van bij moeke & voke, oma & opa, of Chrisje. En dat is net het moment dat ik thuis ben, alleen met haar (of met papa als hij met de vroege staat), zalig genieten met ons 2-tjes. Maar nee, madame wil dan rusten. Grrrrr …
In tegenstelling tot ’s nachts heeft ze overdag graag haar tutje.
Ze wil wel haar 2 knuffels rond haar hoofd. 1 knuffel is haar favoriet, Poku. (Poku genoemd naar Spookje van Wout die vroeger het woord spookje niet kon uitspreken.) Ze zabbert dan op het uiteinde van de muts. Het puntje is al helemaal opgewold. Als het de tijd krijgt om te drogen staat het stijf van de zever.
Ze ligt meestal op haar rechter zij. Ze slaapt door alles heen. Geblaf van de honden, de deurbel, de TV die luid staat, de stofzuiger, uitladen van de afwasmachine (en dat kan bij mama veel lawaai maken), …
Kortom we houden er geen rekening mee dat ze slaapt en Fanne vindt het helemaal goed !
Kroelen en knuffelen
Billetjesmassage … vanaf haar geboorte, bij elke pamperwissel strek(tch)t ze haar benen. Het was meteen duidelijk dat ze “billetjes wrijven” wel heel leuk vindt. Het is al een gewoonte geworden, minstens 6 keer per dag. De profiteur !
Als Fanne haar fles krijgt van papa, dan vindt ze het zalig om in papa’s sik te kroelen. Ze graait ernaar, draait haar vingers er doorheen en meestal volgt “een snok!”. Papa vindt dit absoluut niet leuk! “och papa laat haar toch, jij bent zo kleinzerig hè”.
Als ze wil dutten, wrijft ze met haar knuffels langs haar oortjes en onder haar neusje. Ze vindt het zo zalig kroelen. Als ze geen knuffel bij de hand heeft, doen haar handjes ook dienst.
Mama vindt kroelen en knuffelen ook enorm fijn. ’s Avonds bij het laatste flesje zit Fanne al hangend op schoot naar TV te kijken. Het is dan zo fijn om met mijn neus doorheen haar punky-2cm-groeiende donshaartjes te gaan en haar te overladen met tig kusjes. Zo heerlijk genieten.
Spelen
De speelboog met de aap heeft nog altijd veel succes. Eraan trekken, tegen slaan, 101 verhalen tegen vertellen. Sinds enkele dagen is het ook een hulpmiddel om te rollen.
Fanne kan heel goed alleen spelen. Eigenlijk hoef ik er de ganse dag niet naar om te kijken. Ze vindt altijd wel een leuk speeltje binnen handbereik.
Handige Hariette op ontdekkingstocht
Fanne zit nu in een stadium om alles te voelen en te proeven.
Ze onderwerpt mama graag aan een nauwkeurig onderzoek. Ze grijpt naar mijn neus, bestudeert mijn vingers en frutselt aan kledingstukken (knopjes, prints, ritssluitingen, …).
Brillen zijn ook aantrekkelijk.
Haren vindt ze fijn, vooral om eraan te trekken.
Ze is verzot op papier. Zoveelste harder het kraakt, zoveelste liever (een mikadozakje bijvoorbeeld). In de mond en zeveren maar.
Ze heeft aandacht voor de kleinste details. Ze gaat gedetailleerd op onderzoek uit. Etiketjes en labeltjes aan speeltjes, knuffels en lintjes, strikskes en nestels bekijkt ze van alle kanten en dit doet ze heel nauwkeurig. Ze neemt er echt de tijd voor om het aan een grondige inspectie bloot te leggen. Ze bekijkt het en friemelt aan de kleinste uitsteeksels … om ze dan genadeloos in die kwijlemuil te proppen.
Alles moet geproefd worden. Ook dingen die helemaal niet in de mond thuishoren.
Simpel, simpeler, simpelst
Fanne ligt nog dolgraag in haar box. Heerlijk relax en alle bewegingsvrijheid, benen in de lucht, kousen trekt ze uit en zwiert ze aan de kant en dan tenen in de mond.
Op schoot zitten gaat al heel goed. Ze gaat zelfs rechtop zitten als ze tegen je aanligt. Zo ook trekt ze zich op aan de beugels van de Maxi-Cosi.
Speelgoed kan ze met elke handje aannemen en doorgeven naar de andere hand.
Haar bijtring doet ze steevast om haar pols … Ze vindt die zo mooi als armband ! En ik moet bekennen, hij staat haar voorbeeldig :-).
In opleiding
Rechtop zitten met de steun van het slangenkussen gaat beter en beter. Toch valt ze steeds weer naar dezelfde kant, links.
Zo ook kan ze al goed in de eetstoel, mits versteviging langs links. Haar assymetrische zwakke kant.
Rollen van rug naar buik gaat soms. Maar is eerder toeval. Terugrollen van buik naar rug lukt nog niet.
Dolle pret
Vliegtuigje spelen en happen in haar nekje. Dat vindt ze superleuk. Dan schatert ze het uit.
Als Fanne in de eetstoel zit, kan ze tig keren haar speeltje op de grond gooien om zo het principe van de zwaartekracht te ontdekken. Mama heeft er wat op gevonden … een nestel erom heen en hupsakee.
Ze heeft de contactdoos ontdekt achter de verzorgingstafel. Staat net op ideale hoogte om de stekker van de radio uit te trekken. In no time draait ze zich op haar zij, trekt aan het snoer en weg is de muziek ! Heel plezant maar “mag nie!”.
Douchen, ja dat vinden we leuk. Samen met mama of papa onder de spriet en de volle waterstraal over haar hoofdje, rug en haar buikholletje.
De ganse dag trappelt ze met haar benen. En als je haar aandacht geeft, slaat haar 4x4 aan.
Met papa staat ze vaak voor de spiegel “wie is dat mooie meisje?”. Ze kijkt dan naar het spiegelbeeld van papa. Dan naar papa zelf. Ze blijft dan heel verwonderd van de ene papa naar de andere kijken. Dan lacht ze en gaat ze gaat fel te keer. Papa zal dan wel het mooie meisje zijn zeker :-).
Woordenschat
Voorlopig alleen nog maar "Babababa". Papa is er rotsvast van overtuigd dat ze "Papa" zegt. Maar hij hoort alleen wat hij graag wil horen, denk.
Geeuwen gaat tegenwoordig met geluid en ze doet het met volle overtuiging. Heel grappig.
Gezondheid
Fanne is nog maar 1 keer echt ziek geweest en van de eerste keer tegoei !
In november belandde ze in no time in het ziekenhuis door uitdrogingsverschijnselen met buikgriep als diagnose. Het was kort en krachtig.
Sinds ze vaste voeding eet, zijn de kakabroeken schaars met harde kleikeutels. Dit is echt enorm pijnlijk voor haar en ze krijgt het uit. Er verdwijnt dus regelmatig een glycerinestopke in haar holletje. Dit kan zo niet blijven duren en ga eens aan de kinderarts vragen over het waarom en hoe ik dit kan oplossen.
Groeien doet ze zoals de boekskes het zeggen. Ze volgt netjes de curve en blijft magnetisch zweven rond de gemiddelde-lijn. Vandaag 66 cm gemeten en 7kg100 gewogen. Beiden op P40.
Uiterlijke kenmerken
Zo stilletjes begint haar haar te groeien. Alsof het geen tijd werd. Genoeg klemmekes, rekjes, speldjes in de kast ... helaas nog niet haar haar.
Er is een eerste tandje gespot !
Door haar assymetrie heeft ze rechts een kleiner oogje.
Karakter
Fanne is een curieuzeneuzenosterdpot. Niets ontsnapt aan haar aandacht. Ze is geboeid door de simpelste dagdagelijkse dingen. De honden die spelen, mama die aan’t koken is, papa die aan’t douchen is, de vogeltjes buiten, …). Sinds vorige week hebben we haar 4x4 racemachien omgebouwd naar zitje. Dat vindt ze natuurlijk geweldig want zo kan ze alles zien.
Huilen is iets wat ze bijna nooit doet. Tenzij ze pijn heeft of ziek is. Ik heb ook al gemerkt dat als ze heel moe is, -over haar grens is gegaan- dat ze fel gaat huilen. Maar anders, nooit of te nimmer.
Fanne is een gelukkige, tevreden en vrolijke meid.
Ze is de rust zelve. Een geruste mie zeg maar.
Stilletjes aan begint ze een eigen willetje te ontwikkelen.
Sociaal
Oh ja, ze kent haar volk. Dan lacht ze en gaat ze hevig te keer met armen en benen. En ja ze ziet vreemd. Eén keer heeft ze bij Chrisje gehuild toen iemand haar aansprak … en dat is nu net wat ik absoluut niet wil. Gelukkig is het tot dusver bij die ene keer gebleven.
Vreemde mensen kan ze echt aanstaren. En lachen … no way, vergeet het ! Eenkennigheid is duidelijk aan’t opkomen.
In de omgang
Fanne is een ontzettend gemakkelijke baby. Een chameleon die zich aan elke situatie aanpast.
Ik kan ze ’s avonds in bed leggen met alle deuren dicht, zonder babyfoon, en de TV luid om het snurken van Zina en Hugo te overtreffen.
Als ze in haar box ligt, kan ik zorgeloos douchen zonder me af te vragen of ze me nodig heeft en gaat papa met Zina en Hugo wandelen tot aan ‘den boom’.
0 reacties:
Een reactie plaatsen