Yep, ze heeft weer prijs. Of was ze nog niet helemaal genezen van de vorige keer? Geen idee.
Maar zondag na haar middagdutje, hoestte ze weer vaker en was ze ook kortademig. Nee, het zal toch niet ? Het was goed weer dus we hebben nog een heerlijke wandeling gemaakt en zalig voor de eerste keer in de tuin in het gras gezeten.
En zoals de laatste dagen was ze ‘s avonds weer heel lastig. Willen slapen maar toch eigenwijs blijven rollen in haar box. Eindbestemming: hoofd omhoog, armen gestrekt, knietjes ingetrokken en kont in de lucht ... en wiebelen maar. Grappig zicht maar heel onhandig als je wil slapen.
Na tientalle pogingen om haar terug op haar rug te leggen en haar tutje te geven #wat ze steeds terug uit haar mond nam en weggooide#, kwam papa thuis.
Hij heeft haar pap gegeven maar hieraan zag je dat het niet goed zat. Vele zware hoestbuien met overgeven tot gevolg. (Had ze de vorige keer ook, dus het was helaas een voorteken).
De nacht verliep al niet veel beter. Ik ben wel 10x opgestaan voor een huilende of hoestende Fanne. Wesley al evenveel keer, denk. Pffff ... dan pas besef je hoe zalig het is als ze ’s nachts doorslaapt.
Wesley stond gelukkig met de late shift en is ’s morgens onmiddellijk naar de dokter gegaan ... 9 wachtenden voor, een zieke en huilende Fanne en niemand die zegt “ga maar voor” !!!! Ik sta er al niet meer van versteld. Typische belgisch volkske.
Na 1.30u in de wachtzaal te zitten was het eindelijk hun beurt. “Ja, het is weer een bronchitis.” Dus we mogen onze vorige sessies hervatten. De afspraak van morgen bij K&G (controle 9 maanden) annuleren en Chrisje afbellen voor de hele week. De grootouders worden weer aangesteld voor de hele week.
Terug 10 dagen elke dag naar de kiné, 3x daags aërosollen en antibiotica geven. Echter Fanne is met dit alles niet akkoord.
Tijdens de kiné sessie (loskloppen) brult ze alles bij elkaar en wringt ze zich helemaal los. Hoe zou je zelf zijn als je helemaal beklemd zit en er constant iemand op je rug en je borst klopt?
Voor de antibiotica opent ze nog nauwelijks haar mond. T’is nochtans lekkere want als ik eraan ruik, moet ik zelf weer aan m’n kindertijd denken.
Het aërosollen is eraan voor de moeite. Ze wil het gewoon nie ! Ze zit te wringen, te spartelen, te krijsen, .... Fanne wordt sterk en ik kan dit gevecht niet winnen. Er gaat meer medicatie in de lucht dan in haar mond.
T'is geen simpel als ze niet akkoord is. Dat hebben we ondertussen al gemerkt.
Dus deze morgend is Wesley de aërosol gaan omruilen voor een puffer (ik had nog een voorschrift van bij de kinderarts van eind december).
Gisteren wou ze niet eten. Zelfs haar pap nie. Dan voelt ze zich echt niet goed als ze haar fles niet wil. En de thermometer bevestigde ... 38,4° koorts.
Ik heb ze in een lauw badje gezet. Daar kikkerde ze helemaal van op. Ze had dolle pret met als gevolg nog weinig water in't bad en héél veel water op de grond (en op mij). Nadien nog een flink dutje in haar box en rond 22.15u een volledige fles van 300cc naar binnen. Allée geen volledige want door een felle hoestbui heeft ze weer wat overgegeven.
Ze heeft de nacht goed door geslapen. Slechts 1 keer moeten opstaan.
De koorts is nu weg en eten doet ze ook weer goed. Dus ze is weer op goede weg. En deze keer gaan we voor 100% herstel ... dat hebben we gisteren afgesproken ;-)
0 reacties:
Een reactie plaatsen