2 maart 2011
Koek eten ... wat een belevenis.
Eerst wordt de koek onderworpen aan een grondige inspectiebeurt. Zoals op de eerste foto links boven. Hij wordt gekeurd, gedraaid en na lang aarzelen toch maar eens geproefd.
De onzekerheid verdwijnt al gauw als ze proeft dat het lekker is. Dan kan het niet snel genoeg gaan.
De koek verdwijnt dan in grote stukken in de mond met alle gevolgen vandien.
Na 5 seconden kokhalzen, waterogen krijgen en rood worden, is het tijd om in te grijpen. De mouwen worden opgestropt en mama's vingers verdwijnen genadeloos in de mond van onze gulzigaard.
En moet je weten, eens je dan blij bent dat je de koek of beter gezegd de plakkerige brij uit haar keel hebt gevist, is madame boos ! Krijsen en blijten, nie te doen. Over die SOS-actie zijn we het duidelijk nog niet eens.
Vermorzelde, kleverige stukjes koek die op tafel liggen daar moet ze niet van weten. Het lijkt wel of ze er vies van is. Voor miss Fanne alleen propere koeken in haar handjes.
Al het kruim wordt met beide handen en onderarmen "weg" geveegd - ver weg zodat haar plaatsje *volgens haar* weer netjes en kruimeltjesvrij is. Smetvrees ?!?!?!?
Hoesten of niezen met koek in de mond .................. iedereen wegwezen !!!!!!!!!!!!! Meestal zijn we net op tijd om in te grijpen zoals op de foto rechts boven. Gelukkig altijd tissues of een wasbak en handdoek bij de hand. Dit is echt geen overbodige luxe.
0 reacties:
Een reactie plaatsen